намуссыз

Парадигма
сравн.превосх.
намуссызракиң намуссыз
  1. 1.
    нечестный, бесчестный; бессовестный; без чести и совести
    • Фәридә Исламның ялганчы, намуссыз икәнлеген аңлады — Фарида поняла, что Ислам обманщик и бессовестный
  2. 2.
    нечестный, недобросовестный
    • кешегә намуссыз мөнәсәбәт — недобросовестное отношение к человеку