омтылыш
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | омтылыш | омтылышлар |
| Прит. | омтылышның | омтылышларның |
| Д. | омтылышка | омтылышларга |
| В. | омтылышны | омтылышларны |
| М. | омтылышта | омтылышларда |
| Исх. | омтылыштан | омтылышлардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | омтылышым | омтылышыбыз |
| 2-е | омтылышың | омтылышыгыз |
| 3-е | омтылышы | омтылышы |
- 1.
- 2.стремление, порыв; наклонность, влечение, тяга, пристрастие к кому-л., чему-л., что-л. сделать
- гуманистик омтылышлар — гуманистические устремления
- хезмәткә омтылыш — трудовой порыв
- 3.
- 4.попытка
- язучылык хезмәтенә омтылыш ясау — сделать первую попытку к писательскому труду