осталык
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | осталык | осталыклар |
| Прит. | осталыкның | осталыкларның |
| Д. | осталыкка | осталыкларга |
| В. | осталыкны | осталыкларны |
| М. | осталыкта | осталыкларда |
| Исх. | осталыктан | осталыклардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | осталыгым | осталыгыбыз |
| 2-е | осталыгың | осталыгыгыз |
| 3-е | осталыгы | осталыклары |
- 1.умение; способность
- эшкә осталык — умение (способность) к работе
- җырга һәм биюгә осталык — умение петь и плясать
- 2.мастерство, искусство
- профессиональ осталык — профессиональное мастерство
- сәхнә осталыгына өйрәнү — учиться сценическому мастерству (искусству)
- 3.
- 4.