рун
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Таблица составлена автоматически программой Apertium (GPL-3) и может содержать ошибки и редкие формы.
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | рун | руннар |
| Прит. | рунның | руннарның |
| Д. | рунга | руннарга |
| В. | рунны | руннарны |
| М. | рунда | руннарда |
| Исх. | руннан | руннардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | руным | руныбыз |
| 2-е | руның | руныгыз |
| 3-е | руны | руннары |
ист.
руна, руны
- төрки руннар — тюркские руны (письменность тюрков 5—11 вв.)
- рун язмалары — рунические письмена, руны