сылулык
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | сылулык | сылулыклар |
| Прит. | сылулыкның | сылулыкларның |
| Д. | сылулыкка | сылулыкларга |
| В. | сылулыкны | сылулыкларны |
| М. | сылулыкта | сылулыкларда |
| Исх. | сылулыктан | сылулыклардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | сылулыгым | сылулыгыбыз |
| 2-е | сылулыгың | сылулыгыгыз |
| 3-е | сылулыгы | сылулыклары |
- 1.
- 2.красота, миловидность
- сылулык белән дан алу — славиться своей красотой
- кызның сылулыгы — красота девушки