сәләт

Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.сәләтсәләтләр
Прит.сәләтнеңсәләтләрнең
Д.сәләткәсәләтләргә
В.сәләтнесәләтләрне
М.сәләттәсәләтләрдә
Исх.сәләттәнсәләтләрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-есәләтемсәләтебез
2-есәләтеңсәләтегез
3-есәләтесәләтләре
  1. 1.
    способность, способности; дар; дарование
    • аның сәләте бар — у него есть способности
  2. 2.
    см. хасият
    • ташның ут чыгару сәләте — свойство (способность) камня выделять огонь (при высекании)