сәләт
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | сәләт | сәләтләр |
| Прит. | сәләтнең | сәләтләрнең |
| Д. | сәләткә | сәләтләргә |
| В. | сәләтне | сәләтләрне |
| М. | сәләттә | сәләтләрдә |
| Исх. | сәләттән | сәләтләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | сәләтем | сәләтебез |
| 2-е | сәләтең | сәләтегез |
| 3-е | сәләте | сәләтләре |
- 1.
- 2.см. хасият
- ташның ут чыгару сәләте — свойство (способность) камня выделять огонь (при высекании)