сәфәр

существительноеТатарско-русский словарь, 2007

Парадигма

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	сәфәр	сәфәрләр
Прит.	сәфәрнең	сәфәрләрнең
Д.	сәфәргә	сәфәрләргә
В.	сәфәрне	сәфәрләрне
М.	сәфәрдә	сәфәрләрдә
Исх.	сәфәрдән	сәфәрләрдән

	Принадлежность
лицо	ед. ч.	мн. ч.
1-е	ем	ебез
2-е	ең	егез
3-е	е	сәфәрләре

поездка, дальний путь (дорога); командировка

◊дорожный; командировочный

сәфәргә китү — отправляться в путь (командировку)
сәфәрдә булу — быть в отъезде (командировке)

Устойчивые сочетания

сәфәр итү (кылу, әйләү) — отправляться в дальний путь; уезжать, уходить
сәфәр(гә) чыгу — отправляться в поездку (командировку)