сөйләүчәнлек
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Таблица составлена автоматически программой Apertium (GPL-3) и может содержать ошибки и редкие формы.
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | сөйләүчәнлек | сөйләүчәнлекләр |
| Прит. | сөйләүчәнлекнең | сөйләүчәнлекләрнең |
| Д. | сөйләүчәнлеккә | сөйләүчәнлекләргә |
| В. | сөйләүчәнлекне | сөйләүчәнлекләрне |
| М. | сөйләүчәнлектә | сөйләүчәнлекләрдә |
| Исх. | сөйләүчәнлектән | сөйләүчәнлекләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | сөйләүчәнлегем | сөйләүчәнлегебез |
| 2-е | сөйләүчәнлегең | сөйләүчәнлегегез |
| 3-е | сөйләүчәнлеге | сөйләүчәнлекләре |
(күп сөйләүчәнлек) словоохотливость; многоречивость; склонность заводить речь, выступать (на собраниях)
- сөйләүчәнлеге белән атаклы — известен своей словоохотливостью