табиб
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | табиб | табиблар |
| Прит. | табибның | табибларның |
| Д. | табибка | табибларга |
| В. | табибны | табибларны |
| М. | табибта | табибларда |
| Исх. | табибтан | табиблардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | табибым | табибыбыз |
| 2-е | табибың | табибыгыз |
| 3-е | табибы | табиблары |
книжн.
- 1.
- 2.перен.исцелитель, спаситель; см. тж. табибчы
- посл.тилелеккә табиб юк — от глупости нет спасения (букв. спасителя)