тибеш
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | тибеш | тибешләр |
| Прит. | тибешнең | тибешләрнең |
| Д. | тибешкә | тибешләргә |
| В. | тибешне | тибешләрне |
| М. | тибештә | тибешләрдә |
| Исх. | тибештән | тибешләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | тибешем | тибешебез |
| 2-е | тибешең | тибешегез |
| 3-е | тибеше | тибешләре |
прилагательноеТатарско-русский словарь, 2007
II
быстро, ловко, проворно
- башы тибеш эшли — он соображает быстро (букв. голова его срабатывает быстро)