тимерлек
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | тимерлек | тимерлекләр |
| Прит. | тимерлекнең | тимерлекләрнең |
| Д. | тимерлеккә | тимерлекләргә |
| В. | тимерлекне | тимерлекләрне |
| М. | тимерлектә | тимерлекләрдә |
| Исх. | тимерлектән | тимерлекләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | тимерлегем | тимерлегебез |
| 2-е | тимерлегең | тимерлегегез |
| 3-е | тимерлеге | тимерлекләре |
разг.
кузница
- колхоз тимерлеге — колхозная кузница
- җиз тимерлектә тимер тимерче эшли — в латунной кузнице работает железный кузнец (загадка о колокольчике)