тынышу

Парадигма
Положительная формаОтрицательная форма
Инфинитив на -рга/-ргәтынышыргатынышмаска
Инфинитив на -мак/-мәктынышмак
Имя действиятынышутынышмау
Причастие настоящего временитынышучытынышмаучы
Причастие прошедшего временитынышкантынышмаган
Причастие будущего времени на -ачак/-ячактынышачактынышмаячак
Причастие будущего времени на -асы/-ыйсытынышасытынышмыйсы
Причастие будущего времени на -р/-ыр/-артынышыртынышмас
Деепричастие сопутствия действиютынышыптынышмыйча
Деепричастие предшествия действиютынышканчытынышмаганчы
Деепричастие постдействиятынышкачтынышмагач
минсинулбезсезалар
Желательное / повелительное наклонениетынышыймтыныштынышсынтынышыйктынышыгызтынышсыннар
Желательное / повелительное накл. (отр. форма)тынышмыймтынышматынышмасынтынышмыйктынышмагызтынышмасыннар
Условное наклонениетынышсамтынышсаңтынышсатынышсактынышсагызтынышсалар
Условное наклонение (отр. форма)тынышмасамтынышмасаңтынышмасатынышмасактынышмасагызтынышмасалар
Настояще-будущее времятынышамтынышасыңтынышатынышабызтынышасызтынышалар
Настояще-будущее время (отр. форма)тынышмыймтынышмыйсыңтынышмыйтынышмыйбызтынышмыйсызтынышмыйлар
Прошедшее категорическое вр.тыныштымтыныштыңтыныштытыныштыктыныштыгызтынышты(лар)
Прошедшее категорическое вр. (отр. форма)тынышмадымтынышмадыңтынышмадытынышмадыктынышмадыгызтынышмады(лар)
Прошедшее неопределённое вр.тынышканмынтынышкансыңтынышкантынышканбызтынышкансызтынышканнар
Прошедшее неопределённое вр. (отр. форма)тынышмаганмынтынышмагансыңтынышмагантынышмаганбызтынышмагансызтынышмаганнар
Будущее категорическое вр.тынышачакмынтынышачаксыңтынышачактынышачакбызтынышачаксызтынышачаклар
Будущее категорическое вр. (отр. форма)тынышмаячакмынтынышмаячаксыңтынышмаячактынышмаячакбызтынышмаячаксызтынышмаячаклар
Будущее неопределённое вр.тынышырмынтынышырсыңтынышыртынышырбызтынышырсызтынышырлар
Будущее неопределённое вр. (отр. форма)тынышмам(ын)тынышмассыңтынышмастынышмабызтынышмассызтынышмаслар
неперех.
  1. 1.
    1. а)
      мириться/помириться
      • яулашу да тынышу — воевать и мириться
    2. б)
      жить в мире и согласии (с соседями)
  2. 2.
    • в отриц. ф.тынышмау — не ладить, (постоянно) ссориться, вздорить (между собой)
      • бер дә тынышмадылар инде — никак они не могли ужиться