тәкәбберлек
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | тәкәбберлек | тәкәбберлекләр |
| Прит. | тәкәбберлекнең | тәкәбберлекләрнең |
| Д. | тәкәбберлеккә | тәкәбберлекләргә |
| В. | тәкәбберлекне | тәкәбберлекләрне |
| М. | тәкәбберлектә | тәкәбберлекләрдә |
| Исх. | тәкәбберлектән | тәкәбберлекләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | тәкәбберлегем | тәкәбберлегебез |
| 2-е | тәкәбберлегең | тәкәбберлегегез |
| 3-е | тәкәбберлеге | тәкәбберлекләре |
- 1.гордыня, спесь, надменность
- тәкәбберлек күрсәтү — выказывать гордыню
- посл.биргәнне кире кагу тәкәбберлек була — отвергание (отказ от) даров есть гордыня
- 2.горделивость, спесивость; надменное поведение
- сездә булган тәкәбберлек бездә дә чирләмәгән (песня) — если у вас есть гордыня, то и у нас она найдётся (букв. не заболела)