төркем

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.төркемтөркемнәр
Прит.төркемнеңтөркемнәрнең
Д.төркемгәтөркемнәргә
В.төркемнетөркемнәрне
М.төркемдәтөркемнәрдә
Исх.төркемнәнтөркемнәрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-етөркемемтөркемебез
2-етөркемеңтөркемегез
3-етөркеметөркемнәре
  1. 1.
    1. а)
      группа, кучка; толпа, гурьба
      • бер төркем кеше — (одна) группа людей
    2. б)
      группа, группировка (внутри организации)
      • оппортунистик төркем — оппортунистическая группировка
  2. 2.
    разряд; классификационная единица
    • төркемнәргә бүлү — подразделять на разряды (группы)
    • аксымнар төркеме — группа белков
Устойчивые сочетания
  • төркем(е) белән
    1. 1.
      группой
    2. 2.
      в составе группы
  • төркеме(төркемнәре) белән — всей группой
    • төркемнәре белән кулга алынганнар — арестованы всей группой