утын
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | утын | утыннар |
| Прит. | утынның | утыннарның |
| Д. | утынга | утыннарга |
| В. | утынны | утыннарны |
| М. | утында | утыннарда |
| Исх. | утыннан | утыннардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | утыным | утыныбыз |
| 2-е | утының | утыныгыз |
| 3-е | утыны | утыннары |
- 1.
- 2.перен.прост. см. утын түмәре
Устойчивые сочетания