хаҗи

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.хаҗихаҗиләр
Прит.хаҗинеңхаҗиләрнең
Д.хаҗигәхаҗиләргә
В.хаҗинехаҗиләрне
М.хаҗидәхаҗиләрдә
Исх.хаҗидәнхаҗиләрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-ехаҗиемхаҗиебез
2-ехаҗиеңхаҗиегез
3-ехаҗиехаҗиләре
рел.
хаджи (человек, совершивший паломничество в Мекку и Медину)
  • погов.хаҗи хаҗины Мәккәдә очратыр — хаджи встречается с хаджи в Мекке