челлә
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | челлә | челләләр |
| Прит. | челләнең | челләләрнең |
| Д. | челләгә | челләләргә |
| В. | челләне | челләләрне |
| М. | челләдә | челләләрдә |
| Исх. | челләдән | челләләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | челләм | челләбез |
| 2-е | челләң | челләгез |
| 3-е | челләсе | челләләре |
- 1.пора, разгар чего-н.
- кышкы челлә — разгар зимы, пора самых сильных морозов (с 25 декабря по 5 февраля)
- җәйге челлә — разгар лета, самая жаркая пора лета (с 25 июня по 5 августа)
- 2.перен.горячая пора; подходящий, удобный момент для какой-л. работы
- балык тоту челләсе җиткән — настал самый подходящий момент для рыбной ловли
- 3.
Фразеологизмы
- челлә кигәвене — надоедливый, назойливый человек (букв. полуденный овод)