шәфәкъ
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | шәфәкъ | шәфәкъләр |
| Прит. | шәфәкънең | шәфәкъләрнең |
| Д. | шәфәкъкә | шәфәкъләргә |
| В. | шәфәкъне | шәфәкъләрне |
| М. | шәфәкътә | шәфәкъләрдә |
| Исх. | шәфәкътән | шәфәкъләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | шәфәкъем | шәфәкъебез |
| 2-е | шәфәкъең | шәфәкъегез |
| 3-е | шәфәкъе | шәфәкъләре |
заря, зарево, закат; отсвет заката
- кичке шәфәкъ яктысы — освещение закатное
- кичке шәфәкъ балкышы — закатное сияние
Устойчивые сочетания
- шәфәкъ бату (сүнү) — погаснуть (о вечерней заре)
- шәфәкъ батты — заря догорела
- шәфәкъ чыпчыгы — зоол.зарянка, малиновка
- шәфәкъ ярылу (агару) — заниматься (об утренней заре), рассветать