шәһәр
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | шәһәр | шәһәрләр |
| Прит. | шәһәрнең | шәһәрләрнең |
| Д. | шәһәргә | шәһәрләргә |
| В. | шәһәрне | шәһәрләрне |
| М. | шәһәрдә | шәһәрләрдә |
| Исх. | шәһәрдән | шәһәрләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | ем | ебез |
| 2-е | ең | егез |
| 3-е | е | шәһәрләре |
- 1.
- 2.разг.центр (города)
- шәһәргә чыгу — пойти в центр, в город
- шәһәр белән бистәне тоташтыра торган юл — дорога между городом и слободой (между центром и окраиной)