ым

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.ымымнар
Прит.ымныңымнарның
Д.ымгаымнарга
В.ымныымнарны
М.ымдаымнарда
Исх.ымнанымнардан
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-еымымымыбыз
2-еымыңымыгыз
3-еымыымнары
  1. 1.
    мимика; жест, знак, знаки, кивок (рукой, головой и т. п.)
    • ым белән сөйләшү — разговаривать жестами
    • ым белән күрсәтү — показывать (указывать) знаками
  2. 2.
    намёк, экивоки
    • каршы да, уңайга да бер ым юк — ни против, ни за — никакого намёка
    • ул аның ымын аңлап җиткермәде — он не совсем понял его намёк
Устойчивые сочетания