җилгәргеч
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | җилгәргеч | җилгәргечләр |
| Прит. | җилгәргечнең | җилгәргечләрнең |
| Д. | җилгәргечкә | җилгәргечләргә |
| В. | җилгәргечне | җилгәргечләрне |
| М. | җилгәргечтә | җилгәргечләрдә |
| Исх. | җилгәргечтән | җилгәргечләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | җилгәргечем | җилгәргечебез |
| 2-е | җилгәргечең | җилгәргечегез |
| 3-е | җилгәргече | җилгәргечләре |
веялка
- ашлыкны җилгәргечтә җилгәреп алу — провеять зерно на веялке