җинаятьчелек
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | җинаятьчелек | җинаятьчелекләр |
| Прит. | җинаятьчелекнең | җинаятьчелекләрнең |
| Д. | җинаятьчелеккә | җинаятьчелекләргә |
| В. | җинаятьчелекне | җинаятьчелекләрне |
| М. | җинаятьчелектә | җинаятьчелекләрдә |
| Исх. | җинаятьчелектән | җинаятьчелекләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | җинаятьчелегем | җинаятьчелегебез |
| 2-е | җинаятьчелегең | җинаятьчелегегез |
| 3-е | җинаятьчелеге | җинаятьчелекләре |
преступность
- җинаятьчелеккә каршы көрәшү — борьба (бороться) с преступностью
- җинаятьчелекнең үсеше — рост преступности