җәберләүче
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | җәберләүче | җәберләүчеләр |
| Прит. | җәберләүченең | җәберләүчеләрнең |
| Д. | җәберләүчегә | җәберләүчеләргә |
| В. | җәберләүчене | җәберләүчеләрне |
| М. | җәберләүчедә | җәберләүчеләрдә |
| Исх. | җәберләүчедән | җәберләүчеләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | җәберләүчем | җәберләүчебез |
| 2-е | җәберләүчең | җәберләүчегез |
| 3-е | җәберләүчесе | җәберләүчеләре |