әдип
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | әдип | әдипләр |
| Прит. | әдипнең | әдипләрнең |
| Д. | әдипкә | әдипләргә |
| В. | әдипне | әдипләрне |
| М. | әдиптә | әдипләрдә |
| Исх. | әдиптән | әдипләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | әдибем | әдибебез |
| 2-е | әдибең | әдибегез |
| 3-е | әдибе | әдипләре |