вымочить

сов.
  1. 1.
    кого-чточылатып бетерү, нык чылату, юешләтү
    • вымочить ноги — аякларны чылатып бетерү
  2. 2.
    чтоҗебетү, суда тотып тозын чыгару (мәс., селёдканы); җебетү, җебетеп йомшарту (мәс., күнне)
    • вымочить кожу — күнне җебетеп йомшарту