дисгармония

ж.
  1. 1.
    муз.дисгармония, гармониясезлек, гармония бозылу; аһәңсезлек
    • дисгармония звуков — тавышларның аһәңсезлеге
  2. 2.
    перен.татулык булмау, татусызлык; үзара килешмәү, ярашмау
    • дисгармония отношений — үзара мөнәсәбәтләрнең килешмәве, мөнәсәбәтләрдә үзара килешмәү