диссонанс

м.
  1. 1.
    муз.диссонанс, гармониясезлек, аһәңсезлек
    • диссонанс в звучании скрипок — скрипкалар яңгыравында гармониясезлек
  2. 2.
    перен.килешмәү, ярашмау, ятышмау; туры килмәү
    • внести диссонанс в размеренную жизнь — тыныч барган тормыш гармониясен бозу