дрогнуть

I
сов.
туңу, өшү, туңып калтырау
  • дрогнуть на морозе — суыкта туңу
II
сов.
  1. 1.
    селкенү, селкенеп китү, тетрәү
    • дерево дрогнуло от удара топора — балта белән суккач, агач селкенеп китте
    • земля дрогнула — җир тетрәнеп кую
  2. 2.
    калтырап китү, дерт итү
    • голос у него дрогнул — аның тавышы калтырап куйды
    • ни один мускул не дрогнул — бер мускул да селкенмәде
  3. 3.
    хәрәкәткә килү; чигенә башлау
    • толпа дрогнула — халык хәрәкәткә килде
    • враг дрогнул — дошман чигенә башлады