завидно

  1. 1.
    соклангыч, гаҗәп; көнләшерлек, кызыгып
    • он завидно молод — ул гаҗәп яшь
    • она завидно красива — ул көнләшерлек матур
  2. 2.
    в знач. сказ. безл. комукөнләшә, көнчелеге килә
    • мне завидно — мин көнләшәм
    • ему завидно на нас — ул бездән көнләшә