затмить

сов.
  1. 1.
    чтокаплау, томалау
    • солнце затмило облака — кояшны болытлар каплады
  2. 2.
    перен.кого-чтоөстен чыгу, уздыру
    • затмил всех своим остроумием — сүзгә тапкырлыгы белән ул барысыннан да уздырды