захиреть

сов.разг.
  1. 1.
    (о человеке)бетеренү, бетерешү, ябыгу; (о растениях) шиңү, кору, сулу
    • захиреть от болезни — авырудан бетерешү
    • цветы в тени захирели — чәчәкләр күләгәдә сулганнар
  2. 2.
    перен.сүнү, басылу, бетү
    • талант его захирел — аның сәләте сүнде