иссякнуть

сов.
  1. 1.
    кору, корып бетү; кибү, кибеп бетү; юкка чыгу
    • ручей иссяк — инеш корып беткән
    • источник иссяк — чишмә корып беткән
  2. 2.
    перен.бетү
    • силы врага иссякли — дошманның көч бетте
    • терпение моё иссякло — минем сабырлыгым төкәнде