караул

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
м.
  1. 1.
    каравыл, каравылчы
    • почётный караул — шәрәфле каравыл
    • усилить караул — каравылны көчәйтү
  2. 2.
    в знач. межд. разг.каравыл (куркыныч булганда ярдәм сорап кычкыру сүзе)