налечь

сов.
  1. 1.
    на кого-что[өстенә] яту, таяну, басу, этү
    • налечь изо всех сил — бар көчкә этү
    • налечь плечом на дверь — иңбаш белән ишекне этү
  2. 2.
    перен.на чтотырышу, тырышып …а башлау
    • налечь на изучение языков — тырышып телләр өйрәнә башлау
    • налечь на учёбу — тырышып укый башлау
  3. 3.
    перен.на кого-чтопрост.(нажать)кысрыклау, кысу, (берәр нәрсә эшләргә) мәҗбүр итү
    • налечь на родителей — әтиәниләрне мәҗбүр итү
    • налечь на помощников — ярдәмчеләрне кысу