обиженный

  1. 1.
    прич.от обидеть
  2. 2.
    прил.кыерсытылган, хәтере калган, рәнҗүле, рәнҗегән, үпкәләгән
    • помогать обиженному — кыерсытылганга ярдәм итү
    • обиженный взгляд — рәнҗүле караш