обиход

м.
  1. 1.
    (привычный уклад жизни)гадәт, җай
    • жизнь идёт обычным обиходом — тормыш гадәттәгечә бара
  2. 2.
    кулланыш
    • выйти из обихода — кулланылмый башлау, кулланылыштан чыгу
    • предметы домашнего обихода — йорт кирәк-яраклары