ободряющий

  1. 1.
    прич.от ободрять
  2. 2.
    прил.күңел күтәргеч, рухландыргыч, дәртләндергеч
    • ободряющий голос отца — әтинең рухландыргыч тавышы
    • ободряющий взгляд — рухландыргыч караш