обоснованный

  1. 1.
    прич.от обосновать
  2. 2.
    прил.нигезләнгән, дәлилләнгән, ышандырырлык, төпле
    • обоснованный отказ — нигезләнгән кире кагу
    • обоснованный вывод — дәлилләнгән нәтиҗә