окружающий

  1. 1.
    прич.от окружать
  2. 2.
    прил.тирә-яктагы, тирә-юньдәге, якын-тирәдәге, әйләнә-тирәдәге
    • окружающий мир — әйләнә-тирә дөнья
    • окружающая среда — әйләнә-тирәдәге мохит
  3. 3.
    в знач. сущ.ср.окружающеетирәлек, мохит, әйләнә-тирәдәге (тирә-юньдәге) нәрсәләр
    • он тяготился всем окружающим — ул әйләнә-тирәдәге бөтен нәрсәдән авырсына иде
  4. 4.
    в знач. сущ.мн.окружающиетирәдәгеләр; әйләнә-тирәдәге кешеләр, тирә-юньдәгеләр
    • доверять окружающим — әйләнә-тирәдәге кешеләргә ышану
    • скрыть своё горе от окружающих — үз кайгы-хәсрәтеңне тирә-юньдәге кешеләрдән яшерү