отточить

сов.что
  1. 1.
    (сделать острым)үткенләү, үткенләп алу; кайрау, чарлау, беләүләү; кайрап, чарлап алу; очлау
    • отточить карандаш — карандашны очлау
  2. 2.
    перен.(сделать чётким)шомарту (сүзне, әйтемне һ.б.)
    • отточить речь — сөйләмне шомарту