охотник

I
м.
аучы, сунарчы
  • опытный охотник — тәҗрибәле аучы
II
м.
  1. 1.
    (доброволец)ирекле, теләүче, күңелендә булган
    • охотник ехать в Москву — Мәскәүгә барырга теләүче
  2. 2.
    до чего и с неопр.һәвәскәр, яратучы, яратучан
    • охотник поесть — ашарга яратучы
    • охотник посмеяться — көләргә яратучы
  3. 3.
    на чторазг.(желающий приобрести)теләүче
    • на книгу нашлось много охотников — китапны алырга теләүчеләр күп булды