пролезть

сов.
  1. 1.
    [үрмәләп, шуышып] үтү (керү, үтеп керү)
    • пролезть в полуоткрытую дверь — яртылаш ачык ишек аша керү
  2. 2.
    перен.разг.тыкшыну, төрле хәйләле (алдаулы) юллар белән керү
    • журналисты везде пролезут — журналистлар бар нәрсәгә тыкшыналар