проснуться

сов.
  1. 1.
    прям.перен.уяну
    • рано проснуться — [йокыдан] иртә уяну
    • лес проснулся — урман уянды
  2. 2.
    перен.уяну, туу
    • проснулась любовь — мәхәббәт [хисе] уянды
    • в нём проснулся поэт — аның күңелендә шагыйрь уянды (шигырьләр туды)