смутить

сов.
  1. 1.
    кого(привести в смущение)оялту, кызарту, каушату, уңайсыз хәлдә калдыру
    • смутить неожиданным вопросом — көтелмәгән сорау биреп, уңайсыз хәлдә калдыру
  2. 2.
    кого-что(растревожить)тынычсызлау, борчу, шомландыру, тынычлыкны бозу
    • смутить чей-л. покой — кемнең дә булса тынычлыгын бозу