тина

ж.
  1. 1.
    ләм, лай, бака ефәге (су төбендә)
    • пруд зарос тиной — буаны бака ефәге каплап алган
  2. 2.
    перен.торгынлык
    • погрязнуть в тине мелких помыслов — вак өметләр торгынлыгына бату (чуму)