уволочь

сов.кого-чтопрост.
сөйрәп (өстерәп) алып китү
  • уволочь лодку в укромное место — көймәне сөйрәп ышык урынга алып китү
  • уволочь мешок в подвал — капчыкны өстерәп подвалга алып китү