угодник

м.
  1. 1.
    разг.ярарга тырышучан кеше, ялагай кеше, тәлинкә тотучан кеше, ярамсак кеше
    • окружить себя угодниками — үзеңне ялагайлар белән әйләндереп алу
  2. 2.
    (святой)әүлия
    • божий угодник — Алла әүлиясы