ужиться

сов.
  1. 1.
    с кемтату яшәү, дус яшәү, тынышып яшәү, сыешып тору
    • ужиться со свекровью — каенана белән тату яшәү
    • ужиться с соседями — күршеләр белән тынышып яшәү
  2. 2.
    (привыкнуть)ияләшү, торып калу, күнегү, гадәтләнү
    • ужиться в деревне — авылга ияләшү
    • ужиться в новом городе — яңа шәһәрдә торып калу
  3. 3.