укол

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
м.
  1. 1.
    см. уколоть 1, см. уколоться
  2. 2.
    мед.укол
    • успокаивающий укол — тынычландыра торган укол
  3. 3.
    перен.(обида)төрттерү, рәнҗетү, чәнчү, хәтер калдыру
    • не обращать внимания на уколы — төрттерүләргә игътибар итмәскә